…przystosowuje się, że partnerka jest częścią jego życia, a nie obiektem rozrywkowym na weekendy i mogą jej dotyczyć również inne sfery jego życia?”

To pytanie od jednej z moich ulubionych czytelniczek i mimo że odpowiedziałem jej na to pytanie tylko jednym zdaniem (link do tekstu, nie do odpowiedzi!), to postanowiliśmy sprawdzić, co wy byście jej odpowiedzieli, a jeszcze lepiej – co odpowiedziałby Kominek.
Początkowo chciałem napisać coś więcej na ten temat, ale uznałem, że moja odpowiedź jest zbyt oczywista.
Najlepszą odpowiedź zamieszczę w tym tekście. Może być jednym zdaniem, może być dłuższa.

Cóż za zbieg okoliczności. W zeszłym tygodniu w felietonie do grudniowego Maxima wspominałem o gatunku mężczyzn stworzonych, by być mężami swoich żon, a dziś przy śniadaniu moja była zwierzyła mi się, że musi kopnąć w dupę swojego faceta, bo koleś jest cudowny, wspaniały, traktuje ją jak księżniczkę, ale w tym wszystkim zapomina, że kobietą trzeba umieć też odpowiednio dyrygować, trzeba umieć się jej postawić i nie przepraszać, gdy to ona popełni błąd.
I tu dochodzimy do pytania, które nurtuje mężczyzn od czasów prehistorycznych: dlaczego one wolą tych złych?

Czytaj więcej…

Z doświadczenia wiem, iż pokazanie mężczyźnie, że się coś tam więcej potrafi niż „standardowa Polka” doprowadza do drążenia tematu liczby partnerów, liczby zużytych kondomów, połkniętych tabletek antykoncepcyjnych etc. A i zbywanie mężczyzny w tym temacie nie działa, a i odpowiedzi jakie padną nigdy nie są właściwe (tylko tylu?? nie wierzę! kłamiesz… borze jaka z ciebie zakłamana kobieta… <— cytat przykładowy).
Lepiej więc powoli uświadamiać mężczyznę i wszystko co się potrafi pokazywać stopniowo przy kolejnych upojnych dniach, wieczorach, nocach… niż stać się kobietą „jednorazowego użytku” z powodu wybujałej wyobraźni mężczyzny (oj mają oni mają tą swoją wyobraźnię…) :)

 

Czytaj więcej…

Aktorka, choć już od 6 lat w wieku utylizacyjnym, dopiero teraz wchodzi w fazę przedkocią i niedługo będzie musiała zakupić sobie futrzanego towarzysza życia. A to dlatego, że się jej rozpadł wieloletni związek. I jest sama. Poza tą jedną cechą nic więcej mnie z nią nie łączy, a już na pewno nie to, że – jak przyznaje w najnowszym Vogue – od 19 roku życia nie była sama. Zawsze miała facetów, skakała z kwiatka na kwiatek.
Ja to jakiś dziwny jestem, bo po wszystkich moich związkach robiłem sobie przerwy. Czasami dziesięcioletnie. Jakoś nigdy nie potrafiłem skoczyć sobie z jednej laski na drugą, nie wiem czemu. Może po prostu lubię być sam.
Aktualnie zastanawiam się, jakie kobiety lubię bardziej. Czy te, które zawsze mają bolca, bo życie jest zbyt krótkie na samotność, czy te, które potrafią żyć bez faceta i przeczekać, by złowić wyjątkowy towar.

Wynika to z jakichś badań, nie doczytałem jakich, bo to po niemiecku, ale w sumie wynik ten nie dziwi mnie aż tak bardzo. Sam znam kilka kobiet, w tym dwie moje byłe, które gotowe były stanąć na ślubnym kobiercu, bo facet był dobrym materiałem na męża. Ale fatalnym na mężczyznę. Lub na odwrót.
Wyniki nie dziwią też o tyle, że i mnie zdarzało się być w związkach i od samego początku wiedzieć, że to tzw. niewłaściwa kobieta, ale tylko dlatego, że ja po prostu nie potrafię kobietom odmawiać. Nieważne czy sąsiadka czy pani Krysia z warzywniaka. Im także należy się coś od życia, one także mają prawo do kilku chwil szczęścia w mych wątłych ramionach.

Czytaj więcej…

No, kochani, nie jesteście takimi baranami, na jakich nie wyglądacie i może gdybym was trochę lubił, to czułbym się dumny, że tylko co trzecia osoba czytająca to miejsce jest żywym dowodem na to jak śmierć bywa ślepa

Czytaj więcej…

Wszystko, co powinniście wiedzieć, mogliście przeczytać w poprzedniej części. Dziś wrzucam samo mięsko.

Czytaj więcej…

Jak na notorycznego singla przystało, mnie ten problem nie dotyczy, ale siedzę sobie właśnie w knajpie z moją byłą (nie pamiętam jej imienia) i rozmawiamy o zdradach. Nie naszych, bo siebie nie zdradzaliśmy. Nie było kiedy, zresztą, bo widywaliśmy się tylko wtedy, gdy moja dziewczyna jeździła na weekendy do męża. Zresztą  od naszego ostatniego razu minęło pewnie z 5 lat. Ja w tym czasie trochę podrosłem, ona dostała pierwszej miesiączki i jakoś tak nasze drogi szły w innych kierunkach.

Czytaj więcej…

Nigdy nie byłem na randce. Nie żeby mnie żadna kobieta nie chciała, to swoją drogą, ale nie cierpię określenia „randka”. Bo randka to takie spotkanie z podtekstem, wiadomo jakim i wiadomo, że do niczego nie dojdzie. Na randki chodzi się, by obwąchać potencjalny cel, sprawdzić jego stan, stan jego konta, uzębienia  i postanowić, czy to się potoczy dalej, czy trafi może na listę osób, od których nie odbieramy telefonów.

Czytaj więcej…

Nawet jeśli zazwyczaj omijałeś konkursy, to tym razem przyjrzyj się nagrodom, bo taka akcja może się długo nie powtórzyć.

Czytaj więcej…

Często na moich spotkaniach z trudną młodzieżą z patologicznych rodzin, na które tak licznie przychodzicie, zadajecie mi pytanie: jak uchronić się przed samotnością? Jak wyjść z toksycznego związku? Ile minut gotować jajka na miękko?

Czytaj więcej…